Zelf tapen - stap voor stap

De drie onderdelen van een plakbandstrook

Each strip of tape is divided into three sections: the base, the working part, and the anchor. Bij het aanbrengen van de tape is het belangrijk om te weten waar de basis wordt geplaatst, of de tape moet worden uitgerekt en in welke richting de tape loopt. De richting van de tape hangt altijd af van het te behandelen gebied.
Wanneer er geen beweging is en de spier, huid en tape ontspannen zijn, heeft de tape slechts een zeer gering effect. De tape oefent alleen een trekkracht uit op de huid en beïnvloedt diepere structuren wanneer er beweging optreedt.

Het werkelijke effect van de tape ontvouwt zich pas tijdens het bewegen.

Basis

De basis van de tape is het begin van elke applicatietechniek en wordt meestal zonder spanning aangebracht. De basis kan aan één uiteinde zitten, aan beide uiteinden, in het midden of waar dan ook op een tape strook.

Werkend deel

Het werkende deel loopt over het te behandelen gebied en wordt met meer of minder rek aangebracht, afhankelijk van de techniek en de tapevorm.

Ankers

De ankers (ook wel tape-einden genoemd) worden altijd zonder rek aangebracht. Dit is erg belangrijk omdat het anders huidirritatie en blaren kan veroorzaken.

Hoeveel stretch moet ik gebruiken?

Tape wordt bijna altijd aangebracht met een rekintensiteit van 10 tot 15 procent. In de meeste gevallen betekent dit dat het zeer weinig wordt uitgerekt. Een minimale verschuiving van de huid is voldoende om het gewenste effect te bereiken. Bovendien blijven sommige tapes meerdere dagen op de huid zitten, dus als het getapete gebied overmatig geïrriteerd raakt, kan dit een negatief effect hebben.
Omdat er verschillende soorten pijn en verschillende lichaamsstructuren zijn om te behandelen, kan de mate van rek variëren. In sommige gevallen wordt tape met veel rek aangebracht, in andere gevallen zonder enige rek. De doorslaggevende factor is de klacht die wordt behandeld.
Wanneer tape maximaal wordt uitgerekt, verliest het materiaal zijn elasticiteit en krimpt het niet meer.

Dit zorgt voor een stabiliserend effect. Deze techniek wordt bijvoorbeeld gebruikt om een enkelgewricht te stabiliseren.
Bij zwellingen moet u altijd zonder rek tapen, omdat de druk in het weefsel door de zwelling al verhoogd is. In dit geval volstaat het om de tape losjes op de huid aan te brengen om de zwelling te verminderen.

De rek van een tapetechniek kan worden uitgedrukt in percentages:

◗ 0-5 procent: geen rek
◗ 5-15 procent: lichte rek
◗ 20-50 procent: aanzienlijke rek
◗ 75-100 procent: maximale/volledige rek

Technieken voor het aanbrengen van tape:

1. Lymftaping of Drainagetechniek

2. Spiertechniek

3. Ligamenttechniek

4. Correctietechniek

5. Ster Techniek

6. CrossLinq techniek

1. Lymftaping of Drainagetechniek

De lymfetapingtechniek wordt gebruikt bij lymfoedeem na een operatie of letsel en bij andere chronische aandoeningen om de lymfedrainage te verbeteren.
Door deze lymfetapes aan te brengen, wordt de bovenste huidlaag lichtjes opgetild, waardoor er ruimte ontstaat tussen de bovenste en onderste huidlagen. De druk wordt verminderd, waardoor de lymfevaten worden gestimuleerd en de afvoer van lymfevocht wordt verbeterd. De zwelling neemt af. Swelling is reduced. Bovendien worden de huid en het onderliggende weefsel gestrekt en gemasseerd door het liftende effect van de tape in combinatie met lichaamsbewegingen. Weefselverharding verbetert en kan worden verholpen. Bij sommige klachten moeten lymfetapes worden gecombineerd met manuele lymfedrainage. Om deze reden worden alleen acute blessures behandeld met zelfplakband.

Principe van lymfetaping
In de meeste gevallen wordt een tape van 5 centimeter breed aangebracht, waarbij het te behandelen lichaamsdeel in een gestrekte positie wordt geplaatst. De tape wordt drie keer in de lengte doorgesneden, waarbij een basis van 5 cm wordt behouden. Zo ontstaan vier stroken van elk 1,25 cm breed, waarvan alle hoeken met een schaar zijn afgerond. De tape wordt zonder uitrekking aangebracht in de buurt van de lymfeklieren.
Belangrijk: Bij het aanbrengen van de tape moet het lichaamsdeel zich in een neutrale positie bevinden (in rust, niet uitgerekt).
Nadat de tape is aangebracht, wordt het beschermpapier verwijderd en worden de afzonderlijke stroken losjes op de huid geplaatst. Pas dan wordt het lichaamsdeel voorgewend en worden de afzonderlijke tapestrips zorgvuldig zonder te rekken op de huid aangebracht, met een tussenruimte van ongeveer 1 centimeter.
Wrijf ten slotte zachtjes over de tape om de kleeflaag te activeren.

2. Spiertechniek

Soms kan constante, eenzijdige belasting of het uitvoeren van een ongebruikelijke dagelijkse activiteit leiden tot overbelasting van spierweefsel. Dit kan het evenwicht tussen de aangetaste spieren en het omliggende weefsel verstoren.
Een goed functionerend spierstelsel vormt de basis voor optimale bewegingsvrijheid. Bij het aanbrengen van spiertape stimuleert de tape de huid, wat invloed heeft op de spanning van het getapete weefsel. Als gevolg daarvan verandert de spierspanning.

Tape kan de spanning verminderen (ontspannende taping) of verhogen (activerende taping).
Een ander effect van taping is pijnvermindering, waardoor bewegingen gemakkelijker en beter worden. Bovendien bevordert deze tapetechniek de doorbloeding van het weefsel, waardoor het genezingsproces wordt versneld. Over het algemeen verbetert het de belastbaarheid van de spieren.
Wanneer tape op de huid wordt aangebracht, ontstaat er een bepaalde ‘trekrichting’. De huid wordt eerst uitgerekt, daarna wordt de tape aangebracht, waardoor de verschillende receptoren in de huid worden beïnvloed. Daarom is het belangrijk om aan het begin van een tapebehandeling duidelijk te weten of u de spier wilt ontspannen, ondersteunen of activeren.

Skeletspieren beginnen bij de oorsprong (de basis van de spier), wat een vast aanhechtingspunt is. Dit punt blijft in positie tijdens de spierbeweging. Een spier eindigt bij de insertie, een mobiel aanhechtingspunt dat beweegt tijdens de spierbeweging. Het vaste punt ligt dichter bij het middelpunt van het lichaam dan het mobiele aanhechtingspunt.

Spierontspanning
Als u een spier wilt ontspannen omdat spanning pijn veroorzaakt, bijvoorbeeld door kramp of overbelasting, wordt de tape aangebracht vanaf de aanhechting van de spier naar de oorsprong (van het beweegbare punt naar het vaste punt). Stel je voor dat de trekrichting van de tape de functie van de spier volgt. Deze stimulatie heeft een ontspannend en pijnstillend effect.
mobiel punt → vast punt = ontspanning

De spier activeren
Als de spierspanning moet worden verhoogd, bijvoorbeeld bij spierzwakte, wordt de tape aangebracht vanaf de oorsprong tot aan de aanhechting (van het vaste punt naar het beweegbare punt). Bij deze methode is de trekrichting van de tape tegengesteld aan de spierfunctie. Deze prikkel verhoogt de spieractiviteit.
vast punt → beweegbaar punt = activering

De tapetechnieken voor spieren die worden gebruikt bij zelftaping hebben vooral een ontspannend effect.

3. Ligamenttechniek

De ligamenttechniek wordt gebruikt bij blessures en overbelasting van pezen en ligamenten. Het doel is om overbelaste structuren te ondersteunen en, indien nodig, te ontlasten in geval van gewrichtsproblemen en pijnlijke bewegingsbeperkingen. Het voordeel is dat beweging volledig wordt ondersteund zonder de bewegingsvrijheid te beperken. When tape is applied with increased or maximum stretch, receptors in the skin are stimulated, and joint movement in a painful direction can be restricted.
The affected area is unloaded, pain reduced, and resilience improved. The goal is to achieve normal joint function with proper movement.

4. Correctietechniek

De correctietechniek kan een structuur, zoals de knieschijf, in een optimale positie brengen, wat een activerend en pijnstillend effect heeft. De bedoeling is ook om de functie van de structuur te verbeteren en een correcte bewegingsrichting mogelijk te maken.

5. Ster Techniek

Bij deze techniek worden vier stroken tape in een stervorm op elkaar geplaatst met een sterke trekkracht naar het midden van de stroken. Deze techniek wordt ook wel de “hot spot” methode genoemd. De stertape verlicht het weefsel op het centrale punt, verbetert de bloedcirculatie en vermindert de druk in het weefsel. Het kan worden toegepast op alle pijnpunten en is een zeer effectieve, algemeen toepasbare techniek.

6. CrossLinq techniek

De CrossLinq (kleine rasterpleisters) bestaan uit kleine, niet-elastische stroken die in een rasterpatroon zijn gerangschikt. Ze worden voornamelijk gebruikt voor de behandeling van pijn en acupunctuurpunten. Wetenschappelijk bewijs voor het effect van CrossLinq ontbreekt nog steeds. Er wordt echter aangenomen dat deze grid tapes (energie)blokkades in het lichaam kunnen verwijderen en het overprikkelde gebied kunnen ontspannen.
Het aanbrengen van deze grid tape is relatief eenvoudig. Wanneer u een duidelijke pijnlijke plek voelt, breng de tape dan diagonaal aan in een hoek van 45 graden in de richting van de weefselvezels.